Rzepak jest popularną, często uprawianą w Polsce rośliną. Dzieli się na rzepak jary (roślina jednoroczna) i ozimy (roślina dwuletnia). W naszym kraju najczęściej uprawiana jest odmiana ozima. Aby uzyskać dobre plony, należy przestrzegać kilku zasad. W tekście tym opiszemy, jak powinna wyglądać uprawa rzepaku ozimego krok po kroku.

Najpierw należy zdecydować się na odpowiednią technologię uprawy tej rośliny. W Polsce najczęściej wybiera się technologię orkową. Bezorkowa jest stosowana rzadko. Ma to miejsce w sytuacji, kiedy zostało niewiele czasu na siew.

Konieczne jest również ustalenie terminu siewu, który jest zależny od regionu kraju. Na obszarze północno-wschodnim ma on miejsce w dwóch pierwszych tygodniach sierpnia. W pozostałym regionie Polski siew odbywa się w drugiej połowie sierpnia. Rzepak to roślina wrażliwa na termin siewu. Zbytnie go opóźnienie zaburza późniejsze wejście w fazę spoczynku zimowego.

Nie tylko czas, ale i miejsce ma znaczenie. Korzystna dla rozwoju rzepaku gleba nie może mieć pH poniżej 5,8, które jest przyczyną powolnego rozwoju i złego przyswajania składników odżywczych.

Ponadto, aby roślina dobrze rosła, należy wystrzegać się zbyt gęstego rozmieszczania siewek, co powoduje konkurencję między poszczególnymi łodygami i w efekcie słaby rozwój rzepaku.

Prawidłowa obsada powinna odpowiadać normie 3,5 kg/ha, z której uzyskamy około 70/80 roślin na m². Rzepak należy siać na głębokość 1,5-2 cm na dobrze uprawianej glebie. Jeśli ziemia jest przesuszona, wysiew powinien być na większej głębokości (nawet 3,5 cm) niż na ziemi wilgotnej.

W uprawie wszystkich roślin ważne jest również wprowadzenie ochrony przed chwastami. W przypadku rzepaku warto ją zacząć możliwie najwcześniej, ponieważ w pierwszych dniach wzrostu siewki są bardzo wrażliwe. Konkurencję dla rzepaku stanowi wiele chwastów. Jednym z najbardziej uporczywych jest perz – roślina wieloletnia, odporna na niekorzystne warunki glebowe i atmosferyczne. Remedium na ten problem stanowią sklepy rolnicze, gdzie bez problemu kupimy oprysk na perz i inne zagrażające rzepakowi rośliny.